Nieuwsbrief december 2017

 Bouwen aan hun toekomst

In stijl hebben we het oude jaar afgesloten. Op oudejaarsdag ging namelijk niets zoals we van te voren hadden bedacht... Noa had de nacht ervoor bij een vriendin geslapen en ik zou haar oudejaarsochtend ophalen. We hadden bedacht met vrienden op oudejaarsdag gezellig als lunch te gaan gourmetten. Noa en Finn zouden dan leuk met de kinderen van onze vrienden kunnen spelen. Maar, eenmaal aangekomen om Noa op te halen krijg ik te horen dat een vriendje van haar vandaag jarig is en een feestje geeft diezelfde middag. Hm, dilemma. Het is niet zo leuk voor de kinderen van onze vrienden als Noa er niet zou zijn, maar aan de andere kant klonk voor Noa raften op de Nijl ook wel heel aanlokkelijk. Ik besluit de keuze aan Noa over te laten. Zij kiest, niet erg verrassend, voor het feestje en dus gaat ze die middag raften op de Nijl. Onverrichter zake spring ik weer op mijn boda op weg naar huis. Eenmaal thuis aangekomen vertelt Joanne me dat de stroom weg is. Oeps, dat wordt toch lastig met de gourmet in ons achterhoofd. We laten ons niet kennen en gaan ervan uit dat de stroom wel op tijd terug zal komen. Niet dus... Aangezien de stroom weigert terug te komen, besluit ik maar wat plaat pizza’s en pannekoeken te maken. Oké, het gaat niet helemaal zoals verwacht tot nu toe maar in ieder geval kunnen we aan tafel en samen met onze vrienden genieten van de lunch. Niet dus...

Op dat moment gaat mijn telefoon. Het is Paul Okello, het dorpshoofd van Makenke. Hij legt uit dat een inwoner uit zijn dorp de avond ervoor met spoed is opgenomen in een nabij gelegen kliniek. Ik schrik, maar trek al snel weer bij zodra ik hoor dat alles goed met haar gaat. Mooi Paul, maar waarom bel je mij dan? Toen de rekening kwam, die in een privé kliniek veel hoger is dan in een overheidsziekenhuis, schrok de jongedame in kwestie zo erg dat ze het op het lopen heeft gezet en zonder te betalen gevlucht is naar huis. De kliniek op zijn beurt liet het niet over zijn kant gaan en schakelde de politie in om haar weer terug te brengen. Daar zat ze dus weer, in dezelfde kliniek. Kerngezond maar vast gehouden vanwege een rekening die niet betaald kon worden. Omdat ik niet wil dat de jongedame op deze bijzondere dag helemaal alleen in een kliniek zou zijn, besluit ik richting Paul te rijden met als doel een oplossing voor het probleem te vinden. Al snel geef ik aan Paul aan dat we het probleem financieël niet voor haar op gaan lossen. We kunnen niet iedereen financieël helpen. Deze jonge dame kennen wij niet aangezien ze niet in ons programma zit. Na lang beraad en overleg met de kliniek lukt het ons een mooie tussenweg te vinden en wanneer ik de kliniek verlaat heb ik goede hoop dat ook zij diezelfde dag de kliniek schuldenvrij zal verlaten.

Opnieuw spring ik op mijn boda en pik ik, te laat, dus snel Noa nog even op van haar feestje. Wanneer ik onze straat indraai rij ik onze vrienden tegemoet die zojuist weer in de auto gestapt zijn om richting huis te gaan. We stoppen in de straat en wensen elkaar nog even een goed uiteinde. Gelukkig weten onze vrienden hoe een dag af en toe kan lopen in Oeganda, dus nemen ze me niets kwalijk. Het wordt wel gewoon 12 uur, en een nieuw jaar breekt aan. Gelukkig nieuwjaar!

Op het moment dat het in Nederland volop sneeuwt en het verkeer daardoor last heeft van glijpartijen, kunnen ook wij de deur niet uit. De gemeente heeft op zaterdag besloten de weg in onze straat te repareren. Rond 4 uur vertrekken de grote machines, ons achterlatend met grote bergen grond op de weg. Ze zullen morgen wel komen om het af te maken zeggen we hoopvol tegen elkaar. Weer fout, het is zondag en dus geen enkele machine te vinden in de straat. De bergen zorgen ervoor dat we geen kant op kunnen en gedwongen thuis moesten blijven. We voelden dus een beetje met jullie in Nederland mee! Hopelijk zijn de bergen geen voorbode van dit nieuwe jaar. Hopelijk worden de eventuele figuurlijke bergen die dit jaar oprijzen net zoals de bergen in de straat snel weer met de grond gelijk gemaakt. Maandag konden we over een strakke nieuwe weg moeiteloos weer alle kanten uit. Soms is er een berg nodig om de weg weer begaanbaar te maken...

De inwoners van Makenke kijken soms ook tegen torenhoge bergen aan. Bijvoorbeeld als ze op straat komen te staan en daardoor geen kant uit kunnen. Voor deze mensen zijn we blij dat we afgelopen maand de noodopvang feestelijk hebben kunnen openen. Met de oma van Barbara en Sharon als ‘guest of honour’ en Paul Okello als dorpshoofd hebben we symbolisch het lint doorgeknipt en zo de noodopvang officieël geopend. Als klap op de vuurpijl hebben we oma mogen verblijden met 2  geiten waarmee ze voor haarzelf en voor haar 2 kleinkinderen een inkomen kan gaan verdienen. We hopen dat de noodopvang voor veel mensen tot zegen mag zijn!

Met de afronding van de noodopvang ontstond er voor onze aannemer Patrick tijd om aan het volgende project te gaan beginnen. Op dit moment wordt al begonnen aan de constructie van het dak van de studiehal. Het is onvoorstelbaar hoe snel deze mannen kunnen bouwen. Binnen een week staan alle muren al op hun plaats! Met een beetje geluk kunnen we de studiehal openen wanneer in februari het nieuwe schooljaar gaat beginnen. De studiehal biedt de jongeren de mogelijkheid hun huiswerk te doen in de avonduren wanneer het donker wordt. De studiehal zal voorzien worden van een goede solar verlichting, iets wat in de huisjes van de families vaak ontbreekt. De studiehal gaat ervoor zorgen dat de school prestaties van de jongeren zullen verbeteren. Ook de nieuwe Youth Alpha groep hopen we te mogen verwelkomen op deze nieuwe locatie. We zijn ontzettend dankbaar voor de mogelijkheid die ons geboden is om dit project te kunnen realiseren!

Laat ik deze 1e nieuwsbrief van het nieuwe jaar met geweldig goed nieuws afsluiten. In de vorige nieuwsbrief hebben we een oproep gedaan om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor solar verlichting. De actie ‘licht in de duisternis’ is een geweldig succes geworden! Met de opbrengst kunnen we de noodopvang, de studiehal en de meeste van onze families voorzien van solar verlichting! Verlichting, wat voor ons heel gewoon is, is voor de meeste families hier luxe. Het geeft een enorme verbetering van de kwaliteit van leven. Bij sommige families hebben we de verlichting al kunnen installeren. Nadat de installatie was afgerond waren het niet alleen de aangesloten lampen die straalden. Ook de gezichten van de familieleden straalden van geluk!

Voor iedereen is er een nieuw jaar begonnen. Iedereen vraagt zich af wat dit jaar zal gaan brengen. Ook wij vragen ons af wat het komend jaar de stichting en ons persoonlijk zal brengen. We zijn bijzonder nieuwsgierig hoe de stichting zal gaan draaien zodra wij niet meer op de ‘werkvloer’ aanwezig zijn. Ook zijn we nieuwsgierig naar de nieuwe plek die we hopelijk mogen gaan innemen in Nederland. Met al deze grote veranderingen in het verschiet ervaren we toch de rust en hebben we er alle vertrouwen in dat zowel de stichting als wij als familie op een mooie strakke nieuwe weg uit zullen komen!

Ik wens iedereen deze mooie strakke nieuwe weg toe!

Liefs,

Familie Kwint

Bergen grond houden ons thuis...
...maar gelukkig kregen we er een strakke weg voor terug!
We zijn open!
Al jubelend neemt oma de 1e geit in ontvangst.
Ook de studiehal begint vorm te krijgen!
John vertelt in de RK kerk in Mijdrecht over 'licht in de duisternis'...
... met als doel het 'licht'te brengen!
Tag: 
nieuws