Nieuwsbrief september 2017

‘Huiselijk’ geweld.

Na een weekje van acclimatiseren na ons verblijf in Nederland pakten we maandag 5 september de draad weer op. Noa en Finn hadden nog een weekje vakantie en dat gaf ons mooi de gelegenheid om rustig aan te beginnen en nog even na te genieten van alle leuke momenten die we in Nederland beleefd hebben. De batterij is voldoende opgeladen en stelt ons in staat om dit laatste jaar vol energie aan de slag te gaan met als doel de stichting geruisloos te kunnen overdragen aan onze opvolger Rogers.

We brengen eerst Noa en Finn naar school waar ze herenigd worden met hun vriendjes en vriendinnetjes. Beide zijn blij dat school weer begint en we laten ze daarom ook met een gerust hart achter. Wat is het heerlijk dat ze zo makkelijk naar school gaan en dat ze het zo ontzettend naar hun zin hebben. We vervolgen onze reis op ons motortje richting Makenke, de wijk waar de meeste van onze sponsor families wonen. We zetten de motor neer bij het centrum van kisoboka en besluiten deze ochtend al lopend de families te gaan bezoeken. We zijn nog geen 2 minuten aan het wandelen of de eén na de ander komt rennend op ons af. Gewillig nemen we de knuffel die we van sommige pearls krijgen in ontvangst. De pearls zijn niet in school aangezien zij in tegensteling tot Noa en Finn nog wel vakantie hebben. Het is goed om weer terug te zijn tussen al deze lieven mensen. Ook is het fijn te ervaren dat zij ons ook gemist hebben!

Onze opvolger Rogers is net aan zijn laatste schooljaar begonnen en het was dus even puzzelen hoe we hem konden betrekken bij onze werkzaamheden. De schooltijden wisselden nogal de eerste weken. Het viel daarom niet mee om een geschikt moment in de week te vinden om samen op pad te kunnen gaan. Uiteindelijk kreeg hij een ‘vast’ rooster. Dit rooster geeft hem de gelegenheid om dinsdags met ons mee te kunnen gaan. We spreken af dat hij iedere dinsdag met ons meegaat om een goed beeld te krijgen van de werkzaamheden én om de families te kunnen leren kennen. Dinsdag 12 september was zijn 1e officiële werkdag voor de onlangs opgerichte stichting Worthy 2 shine, de partner organisatie van The Pearls of Africa. Het was een zware dag voor ons motortje aangezien hij die dag 3 mensen op de plek van bestemming moest brengen. Als een echt team met allemaal hetzelfde shirt van de stichting aan pruttelde we het ene na het andere heuveltje over op weg naar de families. Tijdens ieder bezoek was hij oprecht geïnteresseerd in de situaties waar de families zich in bevinden. Het resulteerde in een wederzijds vertrouwen en respect en hij werd daarom ook bij iedere familie hartelijk ontvangen. Bijkomend voordeel is dat Rogers de taal spreekt. In sommige families wordt (op de kinderen na) slecht engels gesproken en dan is het fijn dat je iemand bij je hebt die wél de taal spreekt. Want hoe goed Joanne zich ook verdiept heeft in de lokale taal, een volwaardig gesprek voeren blijft lastig. Inmiddels is Rogers 3 keer mee geweest en is het eerste gevoel goed! Bij ieder bezoek toont hij initiatief en dwingt hij respect af, fijn!

We hebben ook Mohammed bezocht. Vlak voordat we op vakantie gingen had hij zijn been gebroken tijdens een potje voetbal. Het gips is inmiddels verwijderd en hij probeerde weer normaal te lopen. Uit onzekerheid gebruikte hij nog altijd eén van zijn krukken om hem te ondersteunen. We hebben hem uitgelegd dat hij echt moet gaan proberen de kruk niet meer te gebruiken. We hebben hem verteld dat zijn spieren weer moeten wennen aan de beweging van het lopen. We hopen dat hij snel weer zal vertrouwen op zijn benen zodat hij ook weer kan gaan voetballen met zijn vriendjes.

Afgelopen maand hebben we opnieuw 2 nieuwe pearls mogen verwelkomen. Florence, komende uit de familie van James en Monica, zit in de 1e klas van het voortgezet onderwijs. Haar moeder werkt op het land en verdient daarmee net genoeg om het gezin van eten te kunnen voorzien. Het was iedere schooltermijn een strijd om ook het schoolgeld te kunnen betalen. We hopen met het wegnemen van deze onzekerheid een stukje rust te brengen in dit gezin. Welkom Florence!

Ook Bashir is een nieuw gezicht van de pearls. Hij komt uit dezelfde familie van de oma die de zorg draagt voor 7 kleinkinderen. De oma waarvoor Iris en Rosalie zich hebben ingezet om een huisje te kunnen bouwen. Het lijkt wel of deze oma voor het ongeluk is geboren. Opnieuw is er een stergeval in de familie. De verzorgster van Bashir komt te overlijden. Het zoveelste verlies van arme oma. Het verlies zorgt ervoor dat oma nu niet meer voor 7 maar voor 8 kleinkinderen moet zorgen. Bashir zou zonder hulp de school moeten verlaten. Wij vinden Bashir zijn toekomst belangrijk en besluiten hem dan ook op te nemen in de familie van de pearls.

Als u ons op facebook volgt (www.facebook.com/thepearlsofafrica) heeft u waarschijnlijk wel opgemerkt dat we begonnen zijn met de bouw van de noopopvang. Patrick en zijn team gaan weer als een razende tekeer. Het harde werk zorgt ervoor dat na ruim een week de vorm van het het gebouw al zichtbaar is. We zijn ontzettend blij met Patrick als aannemer en zijn er van overtuigd dat hij opnieuw een degelijk gebouw aan ons zal opleveren. Ook Noa en Finn vinden het geweldig om in hun vrije uurtjes ‘mee te helpen’. Vol overgave leggen ze steen voor steen op het gemetselde muurtje en smeren ze de gaten vol met cement J.

Het gaat gelukkig weer goed met de verkoop van de lakens. De mensen hebben weer wat geld over nu de prijs van eten is gedaald omdat er minder schaarste is. Afgelopen week vertelt Daniël me dat hij door zijn voorraad heen is! Een deel van zijn opbrengst heeft hij op een geopende bankrekening gezet. Hij heeft de rekening geopend omdat hij anders bang is het geld weer makkelijk te zullen uitgeven aan zaken die niet echt noodzakelijk zijn. Van een ander deel van het geld heeft hij 3 jonge geitjes gekocht. Hij heeft nu in totaal 4 geiten die hij later, als ze volwassen zijn, kan gaan verkopen. Op deze manier probeert hij naast de verkoop van de lakens wat extra geld bij te kunnen verdienen. Ik geef aan trots op hem te zijn waarna hij van oor tot oor begint te glunderen. Mooi om te zien hoe iets kleins toch een groot verschil kan maken!

Joanne heeft afgelopen maand voor een dag ons huis omgedoopt tot een ‘blijf van mijn lijf huis’. Terwijl ik in de taxi naar Kampala zit laat Joanne me weten dat ze Rachael is tegen gekomen in de straat. Ze was totaal overstuur en liep als een kip zonder kop door de straat. Het bleek dat ze vannacht op straat had geslapen, omdat ze die avond ervoor met een stok geslagen was door haar tante Agnes. Joanne besluit haar mee te nemen naar huis waar ze rustig even bij kon komen. Het bleef echter onduidelijk wat er nu was voorgevallen tussen haar en haar tante. We besluiten Rogers ’s avonds bij thuiskomt op pad te sturen aangezien tante nauwelijks engels spreekt. Na 20 minuten komt hij terug. Er bleek onenigheid te zijn geweest tussen de dochter van Agnes en Rachael. Agnes nam het voor haar dochter op en dan is het niet ongebruikelijk dat er een stok tevoorschijn komt waarmee naar hartelust wordt geslagen. Rogers heeft tante uitgelegd dat slaan niet de oplossing is. Agnes biedt haar excuses bij hem aan en beloofd dat ze zal proberen haar houding te veranderen. Afwachten maar of die belofte ook door haar nageleefd zal worden in de toekomst. Gelukkig lacht Rachael weer als we de straat in rijden. Als we vragen hoe het gaat geeft ze aan dat haar tante goed voor haar is nu.

Het is niet verwonderlijk dat tante naar een stok grijpt als ze er niet meer uit komt met woorden. Als u het nieuws gevolgd heeft, heeft u net als ik gezien dat ook het parlement hier in Oeganda geweld niet uit de weg gaat. Het lijkt wel of de ene minister zijn mening er bij de andere minister wil inslaan. Er is momenteel veel gedoe over de leeftijdslimiet van de president. Volgens de grondwet mag hij de volgende termijn niet meer herkozen worden aangezien hij dan de maximale leeftijd van 75 jaar heeft bereikt. Het zal u misschien niet verbazen als ik u zeg dat er wordt geprobeerd deze wet aan te passen zodat de president nog even door kan gaan. Het zorgt voor veel onrust, vooral in Kampala. Dagelijkse demonstraties tegen de wetswijziging worden met veel geweld de kop ingedrukt.

Daarnaast is er een klopjacht gaande tegen de vissers. Sommige van hen vissen illegaal in het meer en de president heeft het leger de opdracht gegeven om alle boten en netten in brand te steken. Ook dit gaat gepaard met veel geweld. Wanneer je je per ongeluk bevind in een vissers dorpje en het leger komt orde op zaken stellen kun je zomaar midden in de ellende belanden. Het leger gaat helaas niet zo zorgvuldig te werk. Het ontziet niets of niemand de hen in de weg staat. Het is om deze reden dat we Tom, die in zo’n vissers dorpje woont, tijdelijk verhuisd hebben naar een veiliger oord. Ook in zijn dorp zijn ze langs geweest en hebben ze huis gehouden. We willen u oproepen om in gebed te gaan. Wilt u bidden voor rust in Oeganda. Wilt u bidden dat de situatie niet zal escaleren.  Hartelijk dank!

Liefs familie Kwint.

 

 

 

Rogers wordt hartelijk ontvangen door de oma van Barbara en Sharon.
Ook Florence maakt deel uit van de pearls familie.
Welkom bij de pearls Bashir!
Mohammed in slechtere tijden.
Het gaat Daniel weer even voor de wind.
Noa en Finn helpen een handje mee aan de bouw van de noodopvang.
Het gaat gelukkig weer goed met Rachael!
Tom heeft een veilig onderkomen gevonden.
Chaos in het oegandese parlement.
Tag: 
nieuws